Iedereen moet kunnen rekenen op toegankelijke en kwaliteitsvolle eerstelijnszorg, ongeacht waar je woont. Maar om dat te kunnen garanderen, moeten we eerst weten waar de noden precies liggen. Vandaag ontbreekt dat overzicht nog te vaak.
De Vlaamse overheid wilde in kaart brengen hoeveel huisartsen actief zijn, waar zij werken en waar patiëntenstops gelden. Maar door de beperkte respons op de bevraging beschikken we vandaag niet over voldoende betrouwbare gegevens om harde conclusies te trekken.
Dat is een probleem. Want hoe kunnen we regionale zorgzones uitbouwen of het ziekenhuislandschap hervormen als we onvoldoende zicht hebben op de capaciteit en draagkracht van onze eerste lijn?
Sterk zorgbeleid begint met een duidelijk beeld van de realiteit. Niet met aannames, maar met feiten.
📊 Daarom pleit ik ervoor om de huisartsenkringen een centrale rol te geven in het capteren van deze gegevens. Niet om huisartsen extra administratie op te leggen, maar om gericht oplossingen te kunnen voorzien waar de druk het hoogst is.
